تبلیغات
شمال شهر - چطور به کودکان کار و خیابان کمک کنیم؟ (یک)
چهارشنبه 1 خرداد 1392  12:18 ق.ظ
نوع مطلب: (آمارها و آموزش ها ،) توسط:



بعضی از دوستان هستند که ممکنه بخوان برای بچه های نیازمند شهر خودشون قدمی بردارن.خیلی وقت بود که میخواستم یه کم از تجربیات ناچیز خودم رو اینجا یادداشت کنم؛ اینه که قصد کردم یه سری مطلب در این باره بنویسم.امیدوارم بدرد دوستان بخوره.

خیلی از بچه ها هستن که به علتای مختلف وارد سیکل آموزش رسمی کشور (مدرسه) نشدن. خیلیا شناسنامه ندارن، خیلیا پدر و مادرشون نمیدونستن که باید اونا رو ثبت نام کنن، خیلیاشون توسط سرپرستاشون به کار اجباری وادار شدن و
خیلی از دلایل مختلف دیگه... (به ادامه مطلب رجوع کنید)

خوب این بچه ها علی الخصوص تو دوران نوجوونی کاملا با بچه هایی که ما انتظار داریم متفاوت هستن. خیلی پر شور و انرژی، خیلی کنجکاو، خیلی خلاق و خیلی از نظر روحی حساس و شکننده هستن. به شدت نیاز به جلب توجه دارن. گاهی وقتا این جلب توجه رو می خوان از راهایی بدست بیارن که شاید ما اون عمل رو بی ادبی بدونیم؛ یا کاری بدونیم که حتی نیاز به نوعی تنبیه داره؛ اما نکته مهمی که تو عکس العملامون باید خیلی مراقبش باشیم درک کردن این بچه هاس. جذب این بچه ها برای آموزش دادنشون اصلا کار سختی نیست. این بچه ها تشنه آموزش هستن. اگه کمی بشون توجه کنید و بشون بها بدید سریع بتون جذب میشن. اما نکته مهم ادامه این رابطه و ماندگاریشه.
یادم میاد اولین باری که با چند تا از دوستان به شمال شهر رفتیم یه توپ خریدیم و با یچه هایی که تو کوچه بودن یه فوتبال راه انداختیم. باور کنید هیچ راهی بهتر از این برای رفاقت باشون نمیشد پیدا کرد. بعد از فوتبال یه نیم ساعتی جمعشون کردیم و از مشکلاتشون پرسیدیم؛ از محلشون از خانواده هاشون و ... .
این رفاقت چندتا دست آورد مهم داره: یکی اینکه بتون اعتماد میکنن. دوم اینکه این فرصتو به شما میده که بیشتر بشناسیدشون. سوم اینکه دید شما نسبت به محیط و مشکلات واقعی این بجه ها کم کم کامل میشه و همین موضوع باعث میشه که راحت تر بتونید درکشون کنید. چهارم اینکه شما هر کاری که بخواید برای این بچه ها انجام بدید نیاز به همکاری اونا دارید؛ و این بدون رفاقت با اونا ممکن نیست.
اما برای اینکه رابطتون بعد از یه مدت از دست نره و دائمی بمونه چند تا نکته هست که همیشه مد نظر داشته باشید : همیشه باید حریم بین خودتون و اونا رو حفظ کنید، شوخیاتون از جنس شوخیای اونا نباشه، گاهی وقتا قیافه جدی به خودتون بگیرید، به هیچ وجه تو جمع بشون برای کارا یا حرفاشون تذکر ندید، اونا رو به هیچ وجه با هم مقایسه نکنید، بشون انگیزه و اعتماد به نفس بدید،اگر بیشتر رفیق شدید تماس لمسی چیزیه که این بچه ها بشدت بش نیاز مندن، باشون با احترام تمام رفتار و صحبت کنید، بگذارید در مورد مسائل مختلف ابراز نظر کنن، به حرفاشون گوش کنید و وقتی حرف می زنن بشون نگاه کنید، کارا و حرفاشون رو تحسین کنید، هیچ وقت سعی نکنید خودتون رو جای اونا بگذارید، اگر درد دلی کردن به هیچ وجه قیافه غمگین به خودتون نگیرید و آخه و اوخه نکنید؛ به جاش بشون امید بدید و مثلا بگید این مشکلات راه حل داره یا خیلیا این مشکلاتو داشتن، در کل سعی کنید این تصور رو در اونا به وجود بیارید که با کسی فرقی نمیکنن و هر کاری که بخوان میتونن با کمک شما انجام بدن پس سعی کنید اگر پا تو زندگیشون میگذارید برای سرگرمی و رفع کنجکاوی نباشه. اگر میخواید کمکشون کنید تا آخرش پاشون بایستید. لااقل تا آخر هدفی که براش این رابطه رو شروع کردین باشون بمونید...


مطالب مرتبط: نحوه برخورد با کودکان متکدی - آمار ها و آموزش ها


  • آخرین ویرایش:جمعه 31 خرداد 1392
Jack
دوشنبه 9 مرداد 1396 09:31 ب.ظ
Its like you read my mind! You appear to know so much about this, like you wrote the book in it or something.
I think that you can do with some pics to drive the message home a little bit,
but instead of that, this is wonderful blog. An excellent read.
I'll certainly be back.
Susie
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 08:36 ب.ظ
I'm really impressed with your writing skills and also with the layout
on your weblog. Is this a paid theme or did you modify it yourself?

Anyway keep up the nice quality writing, it's rare to see a nice blog like this one nowadays.
Shelia
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 08:28 ب.ظ
This is a topic that is close to my heart...

Thank you! Where are your contact details though?
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر